ลุกไปทำเลยไป๊!!!

posted on 07 Jan 2009 19:31 by clockrun

 

ช่วงอาทิตย์ก่อน ผมได้ยินคนพูดประโยคทำนองนี้...

 

 "ตอนเด็กๆไม่น่ามัวแต่เล่นเลยว่ะ น่าจะเรียนเปียโนไว้ ไม่งั้นป่านนี้เก่งไปแล้ว"

 

 หรืออีกราย...

 

"พี่จอน... เนี่ย หนูน่าจะเรียนไวโอลินไว้ พ่ออยากให้เรียนตั้งแต่ ม.ปลายแล้ว

แต่ตอนนั้นหนูยังไม่อยากเรียน เพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าน่าจะเรียน เสียดายจัง"

 

ครับ ผมเชื่อว่า มนุษย์เรามีเหตุการณ์ทำนองนี้บ่อยๆ...

 

คือ วินาทีนั้น ยังไม่อยากทำ แต่พอผ่านช่วงอายุหนึ่งไป ก็เพิ่งจะมารู้ตัว ว่าน่าจะทำไว้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว...

 

เสียดายเวลา...

 

จริงๆผมว่า ตอนที่เรายังไม่อยากทำ เราก็มีเหตุผลของเราอยู่...ไม่ผิดหรอกครับ

 

คนเรามักจะตัดสินสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ว่าเหมาะกับเราหรือไม่ ณ วินาทีนั้นๆ...ผมเองก็เป็นครับ

เพราะผมไม่รู้ว่า พรุ่งนี้จะมาถึงรึเปล่า?

 

อยากทำ ไม่อยากทำ ผมก็ตัดสินเอาตอนวินาทีนั้นนั่นแหละ...

 

ตอน ม.ปลาย ผมเอง ตัดสินใจว่าจะเรียนกีตาร์...ยอมเจียดเวลาวันหยุดพักผ่อน ไปเรียนกีตาร์

เรียนเป็นเรื่องเป็นราวอยู่ปีนึง แล้วก็เลิก....อ่านหนังสือเตรียมเอ็นสะท้าน...

 

แต่วิชาที่ได้รับมา มันก็ไม่หายไปไหน...ผมก็หยิบมาพัฒนาต่อ...

พอเรียนมหาวิทยาลัย ก็หันจากกีตาร์ ไปจับเบส และผมก็ไปเรียนพิเศษทฤษฏีดนตรีเพิ่มอีก

 

เรียนเพราะอยากเรียนเอง ไม่ได้มีใครบังคับ...อยากเป็นที่ยอมรับในสังคมนักดนตรี

อยากเข้าใจอย่างถ่องแท้...ไม่ใช่งูๆปลาๆไปวันๆ...

ซึ่งมันก็คุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป...

 

ในที่สุด ดนตรีก็กลายเป็นเพื่อนผม...

 

...อ้าว ไหงฝอยไปนู่น...กลับมาๆ

 

ย้อนกลับไปต้น Entry... บ่อยครั้งที่ได้ยินคนบ่น...

ตอนนั้นน่าจะเรียนนู่น เรียนนี่ ตอนนู้นน่าจะเรียนภาษาเกาหลี หรือตอนนั้นน่าจะ ฯลฯ

 

 เอ่อ...แรกๆฟังก็เฉยๆ... แต่หลังๆนี่ ทำไมมันมีคนมาบ่นกับตูบ่อยจัง?..

เห็นตูเป็นศาลพระภูมิ เนรมิตให้เอ็งเล่นกีตาร์ ให้พูดญี่ปุ่น อ่านเกาหลี วาดรูปได้เลยรึไง?

 

อยากเป็น... เอ็งก็ไปเรียนเซ๋!!!!!

 

บ่นเป็นหมีกินผึ้งกันอยู่ได้...

 

พอบอกให้ไปเรียน....อย่างกรณีเปียโนเนี่ย เขาก็บอก

"โหย ไม่ไหวหรอก ตอนนี้นิ้วแข็งไปหมดแล้ว...ไม่พริ้วแล้ว.."

 

เออ ก็อ้างกันอย่างเนี๊ยะ แล้วเมื่อไหร่จะได้เริ่ม?...

 

ถ้านิ้วขาด พิการ เออ ก็ว่าไปอย่าง...

(ผมมีรุ่นน้องคนนึง ปกติเล่นกีตาร์ แต่ประสบอุบัติเหตุ นิ้วนางมื้อซ้ายขาดไป 1 นิ้ว

เขาก็หันมาเล่นเบสแทน...คิิดว่าคนไหนใช้ชีวิตได้คุ้มค่ากว่ากัน)

 

ถ้าคนเขาอยากเป็นเปียโนจริงๆ เขาไม่มาบ่นอยากนี้หรอก..

นู่น ป่านนี้สิงอยู่ตามโรงเรียนสอนเปียโนแล้ว...ไม่ก็หมกมุ่นกับ CD สอนเปียโน...

 

ในเว็ปมีทฤษฏีสอนเพียบ...เรียนเองก็ได้ ไม่เข้าใจค่อยไปถามเพื่อนที่มันเป็น...จะไปยากอะไร?

 

หยุดทำตัวเป็นท้าวแสนคำอ้างกันซักที!!!!

(ถ้าคนมันยังไม่อยากทำจริงๆ ให้ตายยังไงมันก็มึข้ออ้างโผล่มาเรื่อยๆแหละ...)

 

เดี๋ยวพอแก่ เขาก็มาบ่นกับตูอีก...

"เนี่ย ตอนหนุ่มๆน่าจะหัดเรียนเปียโนไว้ว่ะ...."

 

เชื่อดิ..

 

บ่นไปทำไมเี่นี่ย? เอาเวลาบ่นไปเรียนสิ ไม่มีใครแก่เกินเรียน...

เรียนได้ไม่ได้ อยู่ที่ใจ หาใช่วัย...

 

 ชีวิตมีชีวิตเดียว อยากทำอะไร อยากเป็นอะไร ก็รีบๆทำซะ รีบๆเรียนซะนะครับ... อย่ามัวแต่บ่น

 จริงอยู่ บางอย่างมันอาจจะยากที่จะเรียนรู้ หากเทียบกับเด็กๆ...แต่ไม่มีสิ่งใดเกินพยายาม

 

ของแบบนี้ มันอยู่ที่ใจครับ ใจล้วนๆเลย..

 

...ถ้าเผลอบ่นไปแล้ว ก็ไปทำด้วย...จะได้ไม่ต้องมาบ่นตอนแก่ไปกว่านี้...

 

ไป๊!!!! อยากทำอะไร อยากเรียนอะไร...ลุกไปทำเลยไป๊!!!

(เผื่อใครจะตาสว่างครับ )

 

 

 

ปล.รูปข้างล่างนี่ของใครน้า...

 ของสองท่านนี้ คลิ๊ก!!! .....ระบายสีให้แล้วนะครับ

 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot!

#97 By Dhammasarokikku on 2011-03-03 07:30

ฝึกเองมันจะช้ากว่าที่เค้าไปเรียนกันเป็น courses มั้ยคะ

แล้วต้องมีวินัยในการฝึกด้วยสิcry

#96 By ..uncountable.. on 2009-03-13 22:01

แค่นั้นเอง คำพูดแค่นั้นเอง

Hot!

#95 By ผู้กองโหด!!! on 2009-02-19 00:19

เหอะ ๆๆ ไปเลยไป๊ แรง จิงๆๆ

#94 By ศึกษาต่อออสเตรเลีย (58.9.245.95) on 2009-01-19 20:46

ไม่มีใครแก่เกินเรียน ^^ จริงที่สุดเลยอ่ะพี่ ไม่ชอบใจเหมือนกันเวลาได้ยินคำอ้างบ่อยๆ แต่เดี๋ยวก่อน...ทั้งนี้ทั้งนั้น ข้าน้อยขอให้ได้บ่นก็ยังดี